Showing posts with label դրոշ. Show all posts
Showing posts with label դրոշ. Show all posts

Tuesday, September 20, 2011

Եռագույն, թե ծիածանագույն

Եռագույն, թե ծիածանագույն
Եվ ուրեմն վաղը մեր նորանկախ Հայաստանը դառնում է 20 տարեկան: Արդեն այսօրվանից սկսած միջոցառումներում ինձ ամենից շատ ուրախացնում է, որ մարդիկ, մանավանդ երիտասարդությունը, ցանկանում է հնարավորինս լինել մեր եռագույնի երանգներում. մեկը հագնում է եռագույն վերնազգեստ, մեկը այտին կամ ձեռքին նկարում է եռագույնը, մյուսն էլ պարզապես ծածանում է  կամ նկարվում դրոշի հետ

Կարճ ասած՝ ամեն ինչ դարձել է եռագույն: Այսօր ցանկանում էի գնել մազերի կարմիր, կապույտ, նարնջագույն резинка-ներ: Վաճառողը սկզբում դժկամությամբ համոզվեց տալ հենց այդ գույները, բայց երբ վերջապես ընտրեցինք, ուրախացած նայեց резинка-ներին և ասաց. «Ի՜նչ լավն են, ոնց որ ծիածանի գույները լինեն»...

Wednesday, June 15, 2011

Եռագույնն ամենուր էր...


Նշենք, որ ըստ 2006 թվականին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության դրոշի մասին» ՀՀ օրենքը սահմանում է եռագույն դրոշի երեք գույների խորհուրդը։ 
Կարմիր գույնը խորհրդանշում է Հայկական բարձրավանդակը, հայ ժողովրդի մշտական պայքարը հարատևման, քրիստոնեական հավատքի, Հայաստանի անկախության և ազատության համար:
Կապույտ գույնը խորհրդանշում է հայ ժողովրդի ապրելու կամքը խաղաղ երկնքի ներքո:
Նարնջագույնը խորհրդանշում է հայ ժողովրդի արարչական տաղանդը և աշխատասիրությունը:

Հարցում
Շատ քչերը գիտեն, որ այսօր ՀՀ պետական խորհրդանշանների, այսինքն՝ դրոշի, հիմնի և զինանշանի օրն է, որն արդեն նշվում է երկու տարի:

«Կապույտ գույնը երկինքն է, կարմիրը հայերի թափված արյունն է, ծիրանագույնն էլ ծիրանի գույնն է,- նշեց հարցվածներից երիտասարդ մի աղջիկ, սակայն հիշել հերթականությունը այդպես էլ չկարողացավ. «Կարմիր...չէ, ծիրանագույն, կարմիր, կապույտ, կամ հակառակը` կապույտ, կարմիր, ծիրանագույն»:

Դրոշը լավն է, սիրում եմ, բայց հիմնը կարող էր ավելի լավը լինել. օրինակ Ռուսաստանի հիմնն ինձ ավելի է դուր գալիս:

Կարմիր արյան արդյունքով ձեռք բերված կապույտ երկինք-խաղաղություն, իսկ ծիրանագույնն էլ աշխատանքի նշանն է:

Եթե Կոմիտասի հիմնը լիներ, ես շատ ուրախ կլինեի: Բայց, քանի որ այդ ոչ բարենպաստ երաժշտությունն է, ես վատ եմ զգում ինձ:




Կոմպոզիտոր Արթուր  Շահնազարյան.
Հիմնի բառերը հայերեն են, հայերեն պետք է լինի նաև երաժշտությունը: Դա հայկական չէ, եվրոպական, մանկապարտեզի երգ է երևի:

Քաղաքական վերլուծաբան Արծրուն Պեպանյան
Մենք պետք է հասկանանք, թե ինչու են մեր նախնիները ստեղծել հենց այս խորհրդանիշները, քանի որ նրանք ունեցել են հստակ պատասխաներ, իսկ մեզ հասել է միայն արդյունքը:

«Կենաց տուն» ՀԿ-ի ներկայացուցիչ Լալա Մնեյան.
Մենք պարզապես հեռացել ենք հայ մշակույթից, լեզվից և չգիտենք անգամ` ինչ գույն է ծիրանագույնը. ծիրանագույնը, ծիրանին ոչ թե ծիրանի գույնն է կամ ոսկեգույնը, այլ մանուշակագույնը: Նրանք, ովքեր կասկածում են, Մատենադարանի ձեռագրերում կամ պարզապես բառարանում կարող են գտնել պատասխանը: